[ Γράμματα στη Génica Athanasiou ] Toυ Antonin Artaud

 

 

Κι αν ποτέ η ζωή μας χώριζε, οι ψυχές μας θα

μπορούσαν να επουλωθούν με τον καιρό, αλλά

θα έμεναν κατώτερες.

 

Tη θαμπή απόχρωση του δέρματός σου και τα λαμπερά

σου μάτια, σαν ένα νερό μέσα από φρέσκα φύλλα.

 

Η ζωή μου όλη είναι κόλαση, εάν δε μου γράφεις. 

Θέλεις να έχεις ελεύθερη τη ζωή σου, θα την έχεις, 

μα δεν θα σου φέρει ευτυχία το να την αρχίσεις με τη ρημαγμένη

ζωή ενός ανθρώπου στο κατώφλι σου. κι αυτός να είμαι εγώ.

 

Έξω από σένα δεν θα υπάρχει πια ολοκλήρωση για μένα

σε τίποτα μέσα σ'αυτή τη ζωή που αποτραβιέται 

άλλωστε από μένα κάθε μέρα, κεραυνοβόλα, 

μες στους πόνους μιας παράλογης γέννας. 

Αποτρόπαιος τοκετός φαντασμάτων.

 

Το χρόνο που περνούν οι άλλοι για να ζήσουν, 

εγώ τον περνώ για ν΄ απογοητεύομαι.

 

Και σε λατρεύω. 

Έχω χαραγμένο το βλέμμα σου μες

στο μυαλό μου, πιο βαθύ κι από μαχαιριά.

 

Πρέπει να μου βρεις ηρωίνη με κάθε τρόπο και πρέπει

να σκοτωθείς να μου την φέρεις εδώ.

-Να που βρίσκονται τα πράγματα-

 

Μετάφραση : Ελένη Μαχαίρα